
Ons dakterras wordt voorzien van xps platen.

Ons dakterras wordt voorzien van xps platen.
Erg druk tijdens de opening!

Galerie Sophie doet vrijdag zaterdag en zondag mee met het Holaa festival.


Deze tentoonstelling heeft als thema reizen. Reizen door de geest en reizen door bergachtige landschappen. De twee exposanten zijn Rob Blok en Lisette Frimannslund.
Opening 8 juni tijdens Hoogtij / Holaa! vanaf 19:00 – 23:00
za 9 juni van 13:00 – 17:00 te bezichtigen
zo 10 juni van 13:00 – 17:00 te bezichtigen
In de aquarellen van Rob Blok, daar gebeurt, bij een eerste oppervlakkige blik, helemaal niets. Onmiskenbaar een leerling van Frans van der Steen. Toeval heeft hier niets te maken met een notie als ’random’, maar is dat wat je toe-valt. Je ervaart een zelfde leegte in je eigen gemoed, die weer ruimte geeft.
Lisette Frimannslund
Altijd dezelfde route – altijd dezelfde berg. Walking up my Mountain is een nieuwe reeks werken op papier gebaseerd op, en geïnspireerd door de berg Lyderhorn; en de mix van nieuwe ideeën en oude herinneringen die deze wandeling altijd weer oproept.

Zondag 27 mei is van 15:00-19:00 de feestelijke finissage van de tentoonstelling van Maeve van Klaveren. Graag horen we of u erbij kunt zijn. U kunt dit aangeven via scbgaleriesophie@gmail.com
Tijdens de finissage zal een er een speciaal voor de gelegenheid samengestelde muziekcompilatie te horen zijn.
Er is een werkplek vrij gekomen. Het dakterras is klaar voor de zomer, ga jij er straks lunchen?

Opening tijdens Hoogtij op vrijdag 9 maart van 19:00 tot 23:00.
Solotentoonstelling Maeve van Klaveren

Het werk van Maeve van Klaveren is figuratief en de mens speelt daarin een grote rol. Dit onderwerp – het mens als beeld – is iets wat dicht bij haar staat, waarmee zij zich het meest kan identificeren. Voortdurend onderzoekt van Klaveren naar de leesbaarheid, het ontwaren van dit onderwerp. Haar werk is verhalend, zij zoekt naar ‘dat wat verborgen ligt’ en wil ‘kwetsbaarheid, schoonheid en tijdelijkheid’ vastleggen.
Haar beelden ontstaan uit haar eigen collectie foto’s, maar ook uit foto’s in kranten en internet waarvan een bepaalde zeggingskracht uit gaat.
In het tekenen probeert zij ‘de toon’ van een karakter te laten zien. Zonder analytisch of ontledend te zijn, maar puur vanuit waarneming een tweede laag naar voren te halen.
Het is geen registratie van de menselijke conditie – Maeve leest wat zij ziet en drukt zich uit in materiaal. Het zijn de regels van het ontstaan, geen traditionele kaders.
Materiaaluitdrukking is daarbij heel essentieel, het onderzoeken van de eigenschappen van diverse materialen om zodoende nieuwe werken te creëren.
De tactiliteit moet zichtbaar worden, als een streling van materiaal op de huid.